باز هم محرم آمد و ياد سختي هاي عمه زينب(س) قلب امام زمان(عج) را آتش زد ...

وقتي قدم به کوچه وبازار مي زنم       با مشکي ي لباس عزا جار مي زنم

ماه محرم است من از خود رميده ام        خود را ميان جمع عزادار مي زنم

ماه محرم است که بر دوش خسته ام      زنجير غصه هاي تو را بار مي زنم

آهسته گرچه قافيه را گريه مي کنم         در مجلس عزاي شما زار مي زنم

گوشم به روضه ي ...که نفس ماند درگلو        چشمان بسته  را به علم دار مي زنم

گاهي به رسم  زخم کف پاي کودکان        بر چشمهاي بي رمقم خار مي زنم

 

نوشته شده در ساعت توسط |